W połowie 2025 roku Disney i OpenAI ogłosili partnerstwo warte rzekomo $1 miliard na kilka lat. Pitch był taki: Sora, generator wideo OpenAI, miał napędzać content pipeline Disneya — concept art, pre-wizualizacja, może nawet short-form content. Przyszłość rozrywki, dokładnie zgodnie z harmonogramem.
24 marca 2026 roku OpenAI zamknął Sora całkowicie. Dziewięć miesięcy po tym, jak tusz wysechł na tym, co miało być pierwszym dużym AI production dealem Hollywood.
Zróbmy reverse-engineering matematyki. Sora spalał około $1 miliona dziennie w compute costs — nie miesięcznie, dziennie. Koszt za wygenerowaną minutę był astronomiczny, jakość wymagała ciągłego human cleanup, a enterprise pricing model zakładał, że Hollywood będzie płacić premium za outputy wymagające tyle samo post-production co tradycyjny VFX. Revenue był znikomy w porównaniu do burn rate. To nie jest business model — to bardzo drogi wygaszacz ekranu.
Ale Disney nie stracił tylko pieniędzy. Stracił czas. Zrestrukturyzowali wewnętrzne zespoły wokół integracji z Sora. Sprzedali shareholderom wizję AI-powered content workflows. Postawili strategiczne zakłady na produkt, który OpenAI traktował wewnętrznie jak proof of concept z odliczaniem.
I to powinno przerażać każdego enterprise buyer siedzącego naprzeciw sales decku OpenAI: to nie jest anomalia. To jest wzorzec. Oryginalny Codex API — deprecated w 2023. ChatGPT Plugins — zabity w 2024. GPT Store — cicho porzucony. Sora to czwarty duży shutdown produktu OpenAI w trzy lata.
Dział due diligence Disneya powinien to wyłapać. Kiedy twój partner technologiczny zabija produkty szybciej niż szop plącze w śmietniku, nie podpisujesz miliardowego kontraktu. Podpisujesz $10M pilot z exit clauses na każdej stronie.
Werdykt: Disney nie został oszukany. Dostał dokładnie to, co przewidywał track record OpenAI — błyszczące demo, które nie przeżyło kontaktu z unit economics. Miliard dolarów za lekcję, która była bezpłatna, gdyby ktokolwiek w Burbank zwracał uwagę.
