Otwórz swój ulubiony edytor kodu i sprawdź, kto tak naprawdę zrobił AI, które w nim siedzi. Nie logo firmy na pasku narzędzi — model, który wykonuje robotę. Możesz się zdziwić.

Pół roku temu odpowiedź była prosta. Copilot działał na OpenAI. Cursor działał na OpenAI. Claude Code działał na Claude. Marka równała się model. Wybierałeś narzędzie i wiedziałeś, komu powierzasz swój codebase.

Kwiecień 2026: łańcuch dostaw rozjechał się na kawałki

Cursor 3 wyznaczył trend jako pierwszy. 2 kwietnia uruchomił Composer 2 — agenta do generowania kodu zbudowanego na Kimi K2.5, bazowym modelu od Moonshot AI, chińskiego startupu, o którym większość zachodnich devów nigdy nie słyszała. Cursor wziął ten model i dotrenował go czterema rundami RL (reinforcement learning — metoda treningowa, w której AI uczy się metodą prób i błędów zamiast wkuwania przykładów). Rezultat działa dobrze. Pochodzenie modelu rodzi pytania, których jeszcze nikt nie zadaje.

Dwa tygodnie później reszta branży dołączyła do zabawy.

14 kwietnia GitHub włączył picker modeli wewnątrz Copilota. Użytkownicy mogą teraz wybrać Claude — Sonnet 4.5, 4.6, Opus 4.5, 4.6 — tuż obok agentów Codex od OpenAI. To narzędzie, które Microsoft zbudował na inwestycji 13 miliardów dolarów w OpenAI, a teraz serwuje głównego konkurenta swojego inwestora na równych prawach. Dwa dni później, 16 kwietnia, GitHub udostępnił Claude Opus 4.7 w planach Pro+, Business i Enterprise. Najnowszy model Anthropica, w produkcie Microsoftu, dostępny dla płacących klientów w dniu premiery.

15 kwietnia OpenAI wypuściło coś jeszcze dziwniejszego. Ich Agents SDK — framework do budowania agentów AI — teraz zawiera integrację z LiteLLM obsługującą ponad 100 konkurencyjnych modeli. OpenAI zbudowało oficjalną instalację hydrauliczną do zastępowania OpenAI.

Kto zrobił twój model?

Wzorzec jest jasny i dziwny. Perła w koronie Cursora działa na chińskim modelu bazowym. Microsoft dystrybuuje Anthropica przez produkt, który sfinansował pieniędzmi od OpenAI. OpenAI dostarcza właz ewakuacyjny od samego siebie.

To nie jest wolność multi-model. To fragmentacja łańcucha dostaw.

Kiedy Composer 2 generuje kod z Kimi K2.5, kto odpowiada, jeśli output zawiera wzorce z danych treningowych modelu bazowego? Cursor, który go dotrenował? Moonshot AI, które go zbudowało? Nikt tego nie ustalił. Dropdown daje ci wybór silników bez mapy skąd te silniki pochodzą i na czym były trenowane.

Pół roku temu twój vendor wybierał model, co oznaczało, że twój vendor brał na siebie odpowiedzialność. Teraz ty wybierasz z menu, a łańcuch odpowiedzialności rozdziela się między firmy, kraje i datasety treningowe, których nigdy nie zobaczysz.

Upadek marki

Logo vendora na twoim edytorze kodu kiedyś było deklaracją inżynieryjną. "My zbudowaliśmy to AI" — to znaczyło coś o kontroli jakości, kuracji danych treningowych i testach bezpieczeństwa. W tym miesiącu ta deklaracja wyparowała.

Zastąpił ją handel detaliczny. Cursor to sklep zaopatrujący się w modele z San Francisco i Pekinu. Copilot to witryna, w której Microsoft stawia produkt konkurenta obok produktu partnera. Marka teraz oznacza UX i głębokość integracji — nie pochodzenie modelu.

Co to tak naprawdę oznacza

Dropdown z modelami nie dał ci wolności. Wręczył ci łańcuch dostaw, za którego zrozumienie teraz odpowiadasz ty. Który model obsługuje twój własnościowy kod? Gdzie był trenowany? Kto go dotrenował i na jakich danych?

Kiedyś to były pytania vendora. W kwietniu 2026 stały się twoimi.

Otwórz swój edytor kodu. Spójrz na ten dropdown. Nie wybierasz już modelu — wybierasz łańcuch dostaw. A nikt nie dołączył etykiety z tym, co jest w środku.